Het was koud, heel koud. Zo’n kou die niet alleen in je vingers kruipt, maar ook in je gedachten. De wind kwam van het water, ongehinderd, alsof de Maas zelf besloot mij te testen. Toch bleef ik staan. Statief stevig op de kade, camera gericht op de Erasmusbrug, wachtend op wat zou komen. De stad leek even haar adem in…